Twórcy "Zaćmienia" zdecydowanie wyciągnęli wnioski z błędów, które popełnili przy okazji "Księżyca w nowiu" i zgodnie z obietnicą nakręcili obraz, który może spodobać się męskiej części publiczności.

Odtwórca jednej z głównych ról, Robert Pattinson, zapewniał, że film jest inny niż poprzednie części sagi, że pojawiają się w nim mocne sceny walki i że nawet przypomina horror. Z tym ostatnim wampir przesadził, ale reszta się zgadza. Tym razem darowano nam wynurzenia Belli i jej nieustające zachwyty nad "ukochanym", które u Stephanie Mayer ciągną się przez setki stron. Głównym wątkiem jest zemsta Victorii, która z całą armią nowo narodzonych wampirów chce dopaść Bellę a rodzina jej drogiego Edwarda oraz zaprzyjaźnione stado wilków próbują jej w tym przeszkodzić.

Skoncentrowanie się na sensacyjnym motywie, sprawiło, że "Zaćmienie" jest dynamiczne i nasycone akcją. Miejsce westchnień i ckliwych wyznań miłości (spokojnie, drogie panie, one też są), w dużej mierze zajęły treningi przed bitwą i same potyczki. Oglądanie latających, ukręconych łbów krwiopijców czy rozrywanych przez wilki ich skamieniałych ciał jest o wiele atrakcyjniejsze niż maślane oczy Belli. Niestety, ujęcie powieści z takiej perspektywy sprawiło, że pozostałe wątki, w tym retrospekcyjne, potraktowane zostały bardzo pobieżnie. Nie byłoby w tym nic złego, twórcy starali się jednak oddać jak najwięcej z książki, przez co całość jest mało spójna i jawi się jako skrótowy zlepek zdarzeń, które nie od razu łączą się w logiczną całość. Wystarczyło pominąć kilka z nich i skupić się na zbudowaniu mniej wiernej literackiemu oryginałowi, za to ciekawszej pod względem filmowym fabuły.

"Zaćmienie" ma jeszcze jedną wadę - Taylora Lautnera. Pod względem wyglądu chłopak jest idealnie dobrany, jego muskulatura jest bardziej niż apetyczna, jednak słabo gra. Jacob z powieści jest pewnym siebie, nieco aroganckim i charyzmatycznym kolesiem, którego utarczki z Edwardem a nawet Bellą są jednym z najjaśniejszych punktów powieści. Tymczasem Lautner zupełnie nie potrafił oddać uroku tej postać, a tym samym pozbawił widzów iskrzących interakcji ze swym rywalem. 
 
Joanna Moreno | monolith