"Handlarz Cudów" to specyficzny film drogi, w którym zasadniczą podróż bohaterowie odbywają w głąb siebie. To świetnie zagrana opowieść o przemianie, niestety pozbawiona głębi.

Tytułowym bohaterem produkcji Bolesława Pawicy i Jarosława Szody jest alkoholik, który bazując na nieszczęściu innych, wyłudza pieniądze na pielgrzymkę do Lourdes. Podczas tourneé po ośrodkach opieki społecznej i lecznic dla ludzi zmagających się z chorobą alkoholową, do jego wozu zakrada się dwójka małych dzieci, uchodźców z Dagestanu. Obiecują oszustowi godziwą zapłatę, jeśli tylko zawiezie je do ojca mieszkającego we Francji.

Mając taką historię, autorzy mieli prawo zrealizować ciężki dramat, ale na szczęście uniknęli pułapki publicystyki. Scenarzysta Mitko Panov dołożył starań, aby z ekranu nie wiało patosem, wielką tragedią. O dziwo, w historii oszusta o gołębim sercu, pojawia się spora doza humoru, która rozładowuje napięcie, co zdecydowanie należy zaliczyć na plus. Ponadto, bardzo przekonująco wypada Borys Szyc w roli alkoholika, któremu na niczym nie zależy, dopóki nie zaczyna ojcować dwójce bezradnych uchodźców. Jednak największe pochwały należą się małoletnim bohaterom. Sofia Mietielica i Roman Gonczuk są niezwykle wiarygodni w kreacjach zadziornych, odważnych, ale jednak potrzebujących pomocy dzieciaków. Oglądanie ich gry to wielka ulga, szczególnie, gdy porówna się ją do nieudolnych popisów polskich młodych aktorów wypełniających nasze ekrany.

Niestety, nawet najlepsi aktorzy nie są w stanie uratować filmu, który po prostu nie przekonuje. Największym grzechem obrazu jest to, że jest on do bólu przewidywalny - jego finał nie jest żadną niespodzianką. Los małych uchodźców, mający wzruszyć widza, nie porusza tkliwej struny, gdyż od samego początku otrzymuje on zapewnienie, że dzieci znajdują się we właściwych rękach. To samo tyczy się głównego bohatera, którego przemiana jest aż nazbyt oczywista.

"Handlarz Cudów" to ładnie sfotografowana kronika z podróży, która uczy, iż dom można znaleźć nawet w samochodzie, o ile wypełniony jest on życzliwymi ludźmi. I nic więcej. To tylko kolejna, łzawa historyjka z cyklu "z życia wzięte", która gdyby nie dobre aktorstwo, prawdopodobnie przeszłaby kompletnie niezauważona.
Alicja Gancarz | Epelpol Entertainment